هفتاد

بازی با عددها را هیچ وقت دوست نداشتم. سر و کله زدن با اعداد و ارقام همیشه کلافه ام میکرده... برای همین تا مجبور نباشم سراغ تقویم نمیروم...این روزها اما عددها را بیشتر از هر وقتی دوست دارم. گذشتن این روزها انتظار را برایم شیرین می کند و شوق تمام شدن این هفتاد روز عمیقا حس خوشبختی را به لحظه هایم گره میزند...پسرکم حالا حسابی بزرگ شده و تنها هفتاد روز دیگر به تولدش باقی مانده... روی تقویم دیواری خانه امان جای دو تا علامت خودکار است...تیک های آبی را محمدجان علامت زده، تیک های قرمز را من...