نبض
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
دوست داشتن، مثل یک رود روان و جاری است مامان جان. وقتی حالت خوب باشد وقتی فقط و فقط دوست داشته باشی و دوست داشته شوی این رودخانه مدام آبش زلال و گواراتر میشود. اما امان از روزی که سنگی بیاندازند ته این رودخانه و تو به جای این که تلاش کنی آن سنگ را از کف صاف و تمیز رود جدا کنی، دلگیر و ناامید و از سر لجبازی سنگ روی سنگ بیاندازی... بعد کم کم بی آنکه بفهمی رودخانه زلال و زیبایت، سنگلاخی پیوسته میشود.
زندگی تلاش پی در پی برای دوست داشتن است پسرکم. از همان لحظه شروع، از هم آنی که توی آغوش مامانت گذاشته می شوی تا همه ی روزها، ماه ها و سالهای بعدش...
گوشه ی دلم، دیروز که با شادی کودکانه ات توی تولد پرهام بالا و پایین می پریدی و خوشحالی میکردی و بعد دوان دوان می پریدی بغل مامان محبوبه، با همه وجود از ته دلم آرزو کردم همیشه "دوستم داشته باشی"
آرزو کردم همیشه برایت مامان محبوبه ای باشم که توی آغوشش آرام می گیری. همینطور که من هنوز بیش از هر جایی توی آغوش مامان راحله آرام می گیرم...
پ ن: از امروز به بعد هر یادداشتی این جا برای پسرکم ثبت می شود به امید اینکه روزی خواننده ی نوشته های مامان محبوبه اش باشد.
نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۶/۰۵/۱۰ساعت 10:52 توسط محبوبه| |